Δευτέρα, 24 Μαΐου 2010

Συνέντευξη: Θάνος Ανεστόπουλος !!!


Κοιτάω εκεί που θέλω να πάω


Συνέντευξη που παραχώρησε ο Θ. Ανεστόπουλος στο www.mic.gr




Θάνος Ανεστόπουλος 2



Ένα Διάφανο Κρίνο βαδίζει πλέον σε σόλο μονοπάτια. Με περίσσια λυρική διάθεση και σε ακουστικές φόρμες, ο τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός του σπουδαίου εγχώριου σχήματος Θάνος Ανεστόπουλος, μας παρουσιάζει την ερχόμενη εβδομάδα στο Gagarin ένα set βασισμένο στην έως τώρα πορεία του, σε φρέσκο υλικό, αλλά και σε διασκευές κομματιών που τον στιγμάτισαν. Στο όλο πακέτο προσθέστε και μελοποιημένα ποιήματα σημαντικών ονομάτων προερχόμενων απ' την γενιά των "καταραμένων ποιητών" (Poe, Καρυωτάκης, Plath, κ.α.). Το Mic επωφελήθηκε της ευκαιρίας και αντάλλαξε ποικίλες κουβέντες μαζί του.



Το κεφάλαιο Διάφανα Κρίνα αποτελεί, αναμφίβολα, αναπόσπαστο κομμάτι του εαυτού σου. Πως ανέτειλε η επόμενη μέρα έπειτα απ' το κλείσιμο του κύκλου με το γκρουπ;


Ουσιαστικά δεν νιώθω πως κλείνει κάποιος κύκλος. Και πριν τα Διάφανα Κρίνα υπήρχαν μουσικές ιστορίες με συγκροτήματα, συναυλίες και ιδιαίτερους ανθρώπους που μπήκαν και βγήκαν από αυτή την διαδρομή, από αυτό το ταξίδι που συνεχίζεται με καινούργιους συνοδοιπόρους, πίστη και φρέσκιες δημιουργικές ιδέες. Με αφορά κυρίως το ίδιο το ταξίδι και να ζω έντονα κάθε φορά το "Τώρα" με ό, τι καινούριο φέρνει και χαρίζει ή παίρνει η κάθε νέα μέρα που ανατέλλει, άσχετα αν σ' ένα ταξίδι υπάρχουν σταθμοί που διαρκούν μία μέρα ή είκοσι χρόνια.


Αν έπρεπε να ξεχωρίσεις κάτι απ' όλη την μουσική παρακαταθήκη που αφήσατε, τι θα ήταν αυτό;
Πιστεύω πως με τα τραγούδια, τις μουσικές (έστω και μέσω των λιτών μουσικών μας γνώσεων) και τους στίχους μας, τα Διάφανα Κρίνα άφησαν παρακαταθήκη τραγούδια και στίχους αλλά και μνήμες από συναυλίες που βασικό χαρακτηριστικό τους ήταν η αληθινή κατάθεση ψυχής πολλές φορές με σκληρό αντίτιμο. Επίσης η αγάπη μας για την ποίηση και η προσέγγιση μας σ' αυτή δεν θα πω πως πρότεινε τίποτα καινούριο, αλλά ίσως να στάθηκε μια μικρή αφορμή για κάποια παιδιά να αρχίσουν να γράφουν, να μελοποιούν και να τραγουδούν τους ποιητές με έναν τρόπο που τους ταίριαζε πιο πολύ από τον τρόπο που προτάθηκε κάποτε στους πατεράδες τους. Ελπίζω και τα ίδια τα τραγούδια μας να υπάρξουν διαχρονικά και για τις επόμενες γενιές.


Κάτι δύσκολο για τη συνέχεια: Σε επίπεδο δισκογραφικής αποτίμησης ποια/ποιες απ'τις καταθέσεις σας περικλείει τις σπουδαιότερες εμπνεύσεις σας;
Προσωπικά η πιο καλή εποχή που θυμάμαι με αγάπη πάντα και νοσταλγία μερικές φορές είναι η εποχή της αθωότητας, στα χρόνια πριν την ηχογράφηση του πρώτου δίσκου ("Έγινε η απώλεια συνήθειά μας"), όπου τραγούδια και στίχοι περίμεναν πως και πως να πάρουν σάρκα και οστά. Ο πρώτος αυτός δίσκος, ακατέργαστος αλλά και φροντισμένος με τον τρόπο του, με τις ατέλειες και την μέτρια παραγωγή σε σύγκριση με τις επόμενες δουλειές, αποτελεί για μένα το σπέρμα της νεότητας, της αγνότητας και ένα κεφάλαιο καθαρής έμπνευσης. Έχω όμως προσωπικά και πάλι ιδιαίτερα πάντα συναισθήματα για την τρίτη δουλειά ("Ευωδιάζουν αγριοκέρασα οι σιωπές"), όπου και ο Ροδοστόγλου βρίσκεται σε υψηλό στιχουργικό επίπεδο και εμείς οι υπόλοιποι μουσικοί πατάμε με περισσότερη σιγουριά και η επιθυμία σιγά σιγά για εμπλοκή στο κομμάτι της ενορχήστρωσης γίνεται πιο μαζική, καθώς νιώθουμε αρκετά εμπνευσμένοι και δημιουργικοί σε μια εποχή που παράλληλα στήναμε και την δικιά μας δισκογραφική εταιρεία. Με μια ιδιαίτερα καλή παραγωγή ο τελευταίος μας δίσκος ("Και η αγάπη πάλι θα καλεί") ηχογραφήθηκε σε μια πολύ δύσκολη εποχή για μένα προσωπικά, με γεγονότα που με σημάδεψαν αν και θεωρώ πως είναι η πιο μεστή και ώριμη παρακαταθήκη των Κρίνων, συναισθηματικά σε εμένα άφησε αρκετές σκιές για τις οποίες όμως προσπαθώ να είμαι πλέον ευγνώμων.


Στην μετά-Διάφανα Κρίνα περίοδο τι λογίζεται ως προτεραιότητα για τον Θάνο Ανεστόπουλο;
Ο κάθε άνθρωπος ενώ δεν έχει καμία εξουσία στο γεγονός της υπάρξεώς του, έχει απόλυτη εξουσία στο νόημα που θα δώσει στην ύπαρξή του. Σ'αυτόν τον δρόμο νιώθω πως βρίσκομαι πλέον. Προτεραιότητα έχω θέσει σε πράγματα τα οποία έχουν σχέση με την πνευματική αναζήτηση, την αυτοκριτική, την εξυγίανση μέσω της αποδοχής και το νόημα που δίνει στην ζωή μου η μουσική, το παιδί μου, η αγάπη η ίδια.


Ο δρόμος που ανοίγεται εμπρός σου κρύβει νέες προκλήσεις. Θεωρείς ότι αυτές θα δράσουν αναζωογονητικά για την δημιουργικότητά σου;
Κάθε τι καινούριο αναζωογονεί, αλλά πιστεύω πλέον, πως αν κάποιος κοιτάει μόνο προς το βάθος ενός δρόμου που κάθε φορά ανοίγεται μπροστά του γεμάτος με προκλήσεις, μπορεί να χαθεί αν δεν κατανοήσει το σημείο που πατά και βρίσκεται την κάθε στιγμή, καθώς το βάθος του δρόμου του γνέφει. Είμαι ευχαριστημένος από τη ζωή μου αφού μου δίνει την ευκαιρία ν' αγαπάω, να δουλεύω, να παίζω και να κοιτάζω τ' αστέρια στον ουρανό. Προσπαθώ να κοιτάω εκεί που θέλω να πάω, γιατί αν δεν κοιτάξω εκεί που θέλω να πάω, θα πάω εκεί που κοιτάω.




Ποιες απ'τις μουσικές καταβολές σου αντικατοπτρίζονται σε μεγαλύτερο βαθμό στις νέες σου ηχητικές περιπέτειες;
Δύσκολο να περιγράψω αυτήν την διαδικασία που μπαίνω κάποιες φορές .Όπως τώρα που νιώθω τις μπαταρίες μου γεμάτες με καινούριους ανθρώπους και φρέσκες ιδέες δημιουργούνται καινούρια σύμπαντα, αφού οι καταβολές και των άλλων ανθρώπων είναι διαφορετικές μα υπέροχες.


H ποίηση βρίσκεται περισσότερο από ποτέ στο επίκεντρο της μουσικής σου δραστηριοποίησης. Από πάντοτε, βέβαια, την συμπεριελάμβανες στις αναζητήσεις σου αλλά τώρα πια δεν υφίσταται ευδιάκριτη απόσταση μεταξύ αυτής και των ήχων που βγαίνουν απ' τα όργανα. Τι σημαίνει "ποίηση" για σένα και τι αποκόμισες απ'την ενασχόλησή σου με αυτήν;
Αν ένα πουλί μπορούσε να πει με ακρίβεια τι τραγουδάει, γιατί τραγουδάει και τι είναι αυτό που το κάνει να τραγουδάει, δεν θα τραγούδαγε. Έτσι κάποτε είχε σημειώσει ο Πωλ Βαλερύ. Ταιριάζει όπως φαίνεται να πούμε πως αν ένας ποιητής μπορούσε να πει με ακρίβεια τι γράφει, γιατί γράφει, και τι είναι αυτό που τον κάνει να γράφει δεν θα έγραφε. Δεν γνωρίζω τι είναι ποίηση. Αλλά νιώθω πως η ποίηση για μένα είναι η αφοσίωση στην ζωή. Είναι απόγνωση, ερωτική πράξη, χαρά και θλίψη μαζί. Για πολλούς απλά ίσως είναι η ανάσα τους. Και με έχει βοηθήσει πολλές φορές να βρω ξανά τον ρυθμό της αναπνοής μου.


Ομολογώ ότι απ'την μια φορά που σε είδα ζωντανά με το νέο σου σχήμα, με συνεπήρε η όλη ατμόσφαιρα. Πως προέκυψε η ιδέα της θεματικής βραδιάς με τίτλο "Οι ποιητές γυμνοί τραγουδούν" και πως ήταν η συνύπαρξή σου με τους νέους σου συνεργάτες;
Βρεθήκαμε μαζί τρείς παλιοί φίλοι από αρκετά διαφορετικούς μουσικούς τόπους και καταστρώσαμε ένα σατανικό σχέδιο να καταστρέψουμε μερικά ποιήματα, μελοποιώντας τα και παίζοντάς τα μέσα στον Ιανό αλλά και μέσα στο Αν. Η παράσταση αυτή με την παράλληλη προβολή εικόνων και σκίτσων πέρα από την χαώδη διαφορά αυτών των δύο χώρων, είχε ένα κοινό σημείο αναφοράς. Ότι η ποίηση μπορεί να έχει θέση οπουδήποτε σαν όπλο σε δύσκολους αφυδατωμένους καιρούς και πάντα να υπενθυμίζει και να προτείνει.


Το feedback από την μεριά του κοινού ήταν ικανοποιητικό;
Νομίζω ότι ήταν αρκετά cool (sic). Όπως το 'θελα δηλαδή.


Στο Gagarin πρόκειται να ακουστούν, μεταξύ άλλων, μελοποιημένα έργα των λεγόμενων "καταραμένων ποιητών", όπως οι δικοί μας Καρυωτάκης, Καββαδίας και Πολυδούρη αλλά και οι Poe και Plath. Πόσο σε έχουν οι επηρεάσει οι παραπάνω προσωπικότητες;
Λατρεύω την ποίησή τους αλλά και τις βιογραφίες τους και το πως αυτές συνάδουν με το έργο τους. Πάντα άνοιγα όταν έμενα μόνος μου τα ποιήματά τους και με μια κιθάρα ή πάνω σ' ένα πιάνο προσπαθούσα να σκαρώσω κάποια μελωδία νιώθοντας με τον δικό μου τρόπο το πνεύμα που απελευθερωνόταν από την ποίησή τους. Πάντα με έθελγε αυτή η διαδικασία.

FLYERS | THANOS ANESTOPOULOS
Οι παρευρισκόμενοι θα έχουν και την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με υλικό απ' τον επερχόμενο δίσκο σου. Σε ποιό στάδιο βρίσκεται αυτός και σε τι ύφος θα κινείται;
Μου αρέσει να μην γνωρίζω λεπτομέρειες ούτε ο ίδιος για την τελική κατάρτιση του playlist, πόσο μάλλον για κάτι που έχει να κάνει με το μέλλον. Πάντως υπάρχει υλικό έτοιμο που θα μπορούσε κάποια στιγμή να βρει τον δρόμο του. Να φθινοπωριάσει πρώτα που μου ταιριάζει καλύτερα στην ψυχολογία (χι, χι).

Και για το τέλος θα ήθελα να μου απαριθμήσεις τα αγαπημένα σου άλμπουμ για την δεκαετία που έφυγε.
1. Nick Cave & The Bad Seeds - No More Shall We Part
2. David Sylvian - Manafon
3. Max Richter - The Blue Notebooks
4. Sigur Ros - Agaetis Byrjun
5. Tool - Lateralus
6. Portishead - Third
7. Blonde Redhead - Misery Is A Butterfly
8. Antony & The Johnsons - I Am A Bird Now
9. Queens Of The Stone Age - Songs For The Deaf
10. Godspeed You! Black Emperor - Lift Your Skinny Fists Like Antennas To Heaven
Θάνος Ανεστόπουλος



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου